សៀវភៅ​លាក់​អាថាន់ (ភាគ​បញ្ចប់)


សៀវភៅ​លាក់​អាថាន់ (ភាគ​បញ្ចប់)

ស្រមោល​ខ្មៅ​របស់​ព្រះ​ចន្ទ​កោង​ខ្នង​ពេល​នេះ​គ្របដណ្ដប់​មក​លើ​ផែនដី​ ធ្វើ​ឱ្យ​ផ្ទៃ​បន្ទប់​ទាំង​មូល​នេះ​ប្រែប្រួល​ទៅ​ជា​ងងឹតស្លុប​ ដូច​ផ្ទះ​ឈើ​ដែល​រៀបនឹង​លិច​ទឹក​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​មុន​ចុះ​ទូក​ដូច្នេះ​ដែរ។
ពេល​នេះ​ហើយ​ដែល​ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​អ្វី​ទៅ​ហៅ​ថា​ការ​បញ្ជា​ខ្លួនឯង​មិន​កើត​នោះ។ អ័ព្ទ​គ្រប​ដណ្ដប់​ពាសពេញ ងងឹត​សូម្បីតែ​សម្លៀកបំពាក់​អ៊ី​ម៉ា ឯ​ដៃ​ខ្ញុំ​បោះ​ទៅ​ច្របាច់ក​គាត់​ទាញ​មក​បង្កើយ។
ចិត្ត​ខ្ញុំ​នៅ​គិត​ដឹង​អាក្រក់​ល្អ​ តែ​ដៃ​ខ្ញុំ​ពុំ​មែន​ជា​របស់ខ្ញុំ​ទៀត​ទេ។

 

«ឯង​ត្រូវ​ប្រយុទ្ធ​នឹង​វា ​កុំ​ចុះចាញ់​វា​ អា​ល្អិត!»
ខ្ញុំ​ច្របាច់​ក​លៀន​អណ្ដាត​ត្លែ​ហើយ ​គាត់​នៅ​ប្រឹង​និយាយ?
ប៉ុន្តែ​តើ​ប្រយុទ្ធ​ស្អី​ទៀត​ទៅ បើ​រាងកាយ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​វា​បញ្ជា​បាន​អស់​ទៅ​ហើយ។
«ទឹកដី​ភ្លើង​ខ្យល់​ស្អី​ទៅ ​លោក​យាយ​អើយ?!»
ខ្ញុំ​គិត​ទាំង​អស់​សង្ឃឹម​ ហើយ​ឱន​ទៅ​ត្របាក់​ដៃ​លោកគ្រូ​អ៊ី​ម៉ា​​ដែល​ខំ​លើក​មក​ច្បាម​ប្រឆាំង​នឹង​ខ្ញុំ។ ឈាម​គាត់​ហូរ​​ច្រោក ធ្វើ​ឱ្យ​ចង្កូម​ខ្ញុំ​កាន់​តែ​ស្រេក​ឃ្លាន។

 

«ឯង​មិនមែន​មេ​ធ្មប់​ទេ! ​ឯង​ស្បថ​ទៅ?»
ខ្ញុំ​មិន​អាច​ឆ្លើយ​អ្វី​បាន​ទេ។ បណ្ដាសា​មួយ​ពាន់​ឆ្នាំ​ដ៏​ព្រៃផ្សៃ​របស់​ព្រះ​ចន្ទ​ខ្មៅ​បាន​ផ្ដួល​រំលំ​ការ​តាំង​ចិត្ត​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ដោយ​ជោគជ័យ ជីវិត​របស់​គាត់​ពេលនេះ​ក៏​កាន់​តែ​ខើច​ទៅ​ហើយ។ ឱ​លោកគ្រូ​អើយ!

 

ចុច​ត្រង់​នេះ​ដើម្បី​អាន​រឿង​ដល់​ចប់…

 

សៀវភៅ​លាក់​អាថាន់ (ភាគ​បញ្ចប់)