អធិរាជ​បេះដូង (ភាគទី២)

ភាគ​ទី​២

ឡាន​ទាហាន​ពិត​តែ​តូច ប៉ុន្តែ​គុណ​ភាព​មិន​ធម្មតា។
​វា​បោក​នឹង​របង​អ្វី​មិន​ដឹង ដែល​រឹង​ល្មម​ឱ្យ​វា​បញ្ចេញ​សំឡេង​គ្រាំ​ ហើយ​ឈប់​ង៉ក់ ​តែ​ក៏​មិន​បាន​ក្រឡាប់។
​មនុស្ស​ដែល​យល់​ថា​​នឹង​អស់​ដង្ហើម​ លែង​ដឹង​ខ្លួន​ពិត​ជា​នៅ​ដឹង​គ្រប់​យ៉ាង​ដូច​ធម្មតា ពិសេស​ពេល​ដែល​អ្នក​បើកបរ​ធាក់​ទ្វារ​របើក​ខ្វាក​ ហើយ​ឱន​វា​ចេញ​រក​គេចខ្លួន។
​វិច្ឆិកា​ចាប់ផ្ដើម​ឮ​សំឡេង​យំ។
​គេ​ដឹង​ថា​នាង​ក៏​មិន​អី​ដែរ ដូច្នេះ​គេ​ចាប់ផ្ដើម​ប្រមូល​ស្មារតី​និយាយ​ខ្សឹបៗ៖
«​ក្រោក​រួច​ទេ? រុញ​អា​មួយ​នោះ​រួច​ទេ?»

 

​នាង​មិន​មាត់​ តែ​នាង​ប្រឹង​រុញ។
​គេ​លូក​ដៃ​ម្ខាង​មក​ជួយ​ទៀត​ ព្រោះ​ដៃ​ម្ខាង​នៅ​សល់​ត្រូវ​នាង​សង្កត់​ជាប់​នៅ​ឡើយ។
«​បង​ឯង​ប្រុង​ចេញ​ទៅ​អ្ហី​?»
«​ស្ងៀម!!​»
​គេ​ព្រមាន​ខ្លី តែ​នាង​ដឹង​ថា​គេ​កំពុង​ចង់​ធ្វើ​អ្វី។
​នាង​ឃាត់​វិញ​បន្ទាន់​ជាមួយ​ពាក្យ​ពីរ​ម៉ាត់៖
«​អត់​ទេ​!»
​តែ​គេ​មិន​បាន​ស្ដាប់​នាង​ឡើយ មុន​ពេល​គេ​លូន​ចេញ​ទៅ ​គេ​និយាយ​ផ្ដាំ​ខ្សឹបៗ៖
«​បើ​ខ្ញុំ​ទៅ​មិន​ដល់​ចង្កូត​ឡាន​ខាង​មុខ​ យើង​នេះ​សំងំ​ក្រោម​ខ្មោច​ទាហាន​នេះ​សិន​ទៅ ឮ​អត់​?!»

 

​នាង​ស្រវា​តោង​ដៃ​គេ ហើយ​អង្វរ៖
«​បង​ឯង​កុំ​ទៅ!»
​ស្គាល់​គ្នា​ត្រឹម​ប៉ុន្មាន​នាទី នាង​ដូរ​ពី​ស្ទក់​មក​ជា​យំយែក​បាន​រហ័ស​ ហើយ​មើល​ទៅ​បារម្ភ​ពី​នាយ​ជាង​ខ្លាច​ការ​បាត់បង់​ជីវិត។
​នាង​ដឹង​ថា គេ​ឈាន​ទៅ​រក​ចង្កូត​ប្រថុយ​គ្រោះថ្នាក់ ​ក្រែង​អាច​បើកឡាន​ចេញពី​ទី​សមរភូមិ​កាំភ្លើង​គ្មាន​ភ្នែក តែ​នាង​យល់​ខុស​ពី​គេ ទើប​នាង​ស្រែក​បន្ថែម​ទាំង​អណ្ដឺតអណ្ដក៖
«​បើ​បើកឡាន​នេះ​ទៅ​បាន ទាហាន​មិញ​មិន​វា​ចុះ​ទេ​!»
«​មិន​អាច​ដេកចាំ​ស្លាប់​ទេ​!»

 

ចុច​អាន​បន្ត…

 

អធិរាជ​បេះដូង (ភាគទី២)

 

ចុច Like Page ប្រលោមលោក Sabay ដើម្បី​ទទួល​បាន​រឿង​ថ្មីៗ